به طور کلی میراث فرهنگی بر دو نوع است: میراث فرهنگی ملموس و مادی، که به مجموعه مظاهر مادی که خارج از وجود ما تحقق مادی و فیزیکی دارد اطلاق می شود. بیشتر ارزش های تاریخی و هنری بر آثار و مظاهر مادی مترتب است. مانند: شهرها و بناها، اشیاء و...، میراث فرهنگی غیر ملموس ومعنوی، مجموعه مظاهری هستند که گرچه وجود خارجی ندارند، اما جلوه های مادی آنها قابل درک و در دسترس است. مانند: زبان، باورها، اعتقادات و آداب و رسوم که به خودی خود مادی نیستند. سازمان میراث فرهنگی کشور، مسئول و عهده دار میراث فرهنگی ملموس و مادی ایران است و اشیاء و اموالی که نشان دهنده فرهنگ باشد، مورد توجه این سازمان است؛ زیرا این آثار می توانند بازگو کننده و برقرار کننده ارتباط فرهنگی انسان در طول تاریخ باشند.